Nakatanaw na naman ako sa may kalawakan na para bang may hinihintay. Gabi-gabi ay ito ang gawain ko. Napakatahimik ng kapaligiran at tanging mga kuliglig lamang at tiktak ng orasan ang naririnig. Ni hindi ko nga namalayan na alas-dose na pala ng hating-gabi. Puyat na naman ako, pero ayos lang. Mas gusto kong manatiling gising habang ang lahat ay natutulog na. Gusto kong lasapin ang katahimikan ng mundo dahil doon ko lamang mas nakikita ang angking kagandahan nito. Tumingala ako at minalas ang kalangitaan. ‘Di gaya kagabi, ngayon ay mabibilang mo lamang ang mga bituin at sa ‘di mawaring kadahilanan ay nakadama ako ng kalungkutan. Unti-unting nanumbalik ang mga masasaya at malulungkot na pangyayari sa aking buhay. Napabuntong-hininga ako sabay sambit sa aking sarili, “Pagod na ako.” Pakiramdam ko ay wala na akong patutunguhan pa. Para bang wala ng pagbabago ang buhay ko. Nakakulong na ako sa kuwadrado kong mundo, kung saan ang lahat ng aking gawain ay tila naka-programmed, na dito sa mun...
products of my not so functional brain sometimes...